ही कविता गीतरुपात ऐकण्यास इथे क्लिक करा
नाही मनास आता, आनंद वा विसावा
छळतो क्षणाक्षणाला, दोघातला दुरावा
मिटलेल्या पाकळीत, कोंडून राही गंध
वाटे कळीस आधी, बागेत भृंग यावा
गुंफून वेदनेत, घुमतात सूर माझे,
झंकारतील जेव्हा, तू छेडशील तारा
साराच आसमंत, जातो आता विरून,
व्योमात मी बुडाले, नाही कुठेच अंत,
अस्तित्व ना, न प्राण, मी अणुमात्र बीज
होऊनी ये प्रकाश, जागून श्वास यावा
(चाल - बागेश्री रागावर आधारित )
सुरेश नायर
(१२/२०१५)
